Wat vooraf ging
Samen met Marc zat ik me, ergens in 1970, te vervelen op mijn zolderkamer. Hij lag op zijn rug op mijn bed en gooide in sloom tempo mijn bal tegen de muur. Ik wist dat spoedig mijn moeder naar boven zou komen omdat ze gek werd van het bonkende geluid van de bal. Marc wist dat ook en ging door met zijn irriterende bezigheid. Ik keek mismoedig een beduimelde oubollige Playboy in en dacht aan de tieten van Amanda. De nacht ervoor had ik van haar gedroomd. We zaten samen bij een kampvuur en ze was een beetje halfbloot. Ik werd wakker voor ik goed en wel naar iets had durven te kijken. Ik wilde weer snel in slaap vallen om weer verder te gaan met mijn droom, nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren. Het was natuurlijk onmogelijk om de draad van mijn bijna levensechte droom op te pakken. Daar kwam bij dat ik een beetje opgewonden was. Ik zou nooit iemand over mijn droom vertellen. Laat staan dat ik aan wie dan ook zou melden dat ik de dekens van me af wierp en mezelf in een razend tempo begon af te rukken. En ik zou al helemaal niet vertellen dat een klodder zaad op mijn kussen en gedeeltelijk in mijn haar terecht kwam. Werkelijk al mijn vrienden zouden zich kapot lachen als ik ze zou vertellen dat Amanda samen met mij bij een kampvuur zou zitten. Amanda was de geile jongensdroom van de hele school en Amanda was onbereikbaar voor ons. Amanda hield het met kerels die op de sportschool zaten. Die keek niet om naar het grut dat bij haar in de klas zat. Ze liet leraren stamelen als ze zich bukte om een potlood op te rapen. En achteraf realiseer ik me dat haar dat eigenlijk regelmatig overkwam. En zo gaf ze docenten een vorstelijke inkijk als ze zich naar voren boog om haar schrijfgerei op te pakken. De ene keer op haar boezem en een andere keer op haar romige achterste die onder haar korte rokje tevoorschijn kwam. Alle aandacht leek haar totaal niet te interesseren, hoogmoedig keek ze in het verre niets en verwaardigde zich niet met een van haar klasgenoten ooit een woord te wisselen. Ze was een onaantastbare droomvrouw. Daar droomde je nog van als je een bejaarde was of zo. Je weet wel, van die oude mensen van dertig en nog ouder. Nou ja, in ieder geval een leeftijd waarop mensen niet meer echt met seks bezig zijn.
‘Zillermans’, Marc noemde me altijd op een bepaalde manier Zillermans als hij geen tegenspraak duldde, ‘I promise you real titties. We gaan hier bij jou thuis een feest organiseren als je ouders een weekend weg zijn.’ Hij wees naar me met zijn puntige vinger en veerde op van mijn bed. ‘Laten we vragen aan je moeder of ze nog wat te snoepen heeft. De details van deze happening werken we later wel uit. Ik heb het al helemaal klaar in mijn hoofd.’ De manier waarop hij het zei en de wijze waarop hij zo meteen met toestemming van mijn moeder een greep zou doen in de heilige snoeptrommel wekte mijn bewondering en afgrijzen tegelijkertijd. Wat me nog wel het meest stoorde was de wijze waarop hij op zulke momenten het woord Zillermans uitsprak. Mijn vader was na de oorlog hier heen gekomen en had zijn onuitspreekbare Oost-Europese naam veranderd in het wat makkelijkere Zillermans. Het leek net of Marc, door de manier waarop hij mijn naam uitspraak, inspeelde op het altijd aanwezige gevoel van hier niet echt te horen. Ik had dit gevoel van tweederangsheid sluipend met de paplepel ingegoten gekregen. Ik geloof eigenlijk dat Marc dit helemaal niet zo wilde overbrengen. Maar toch was ik altijd sprakeloos als hij het zo zei. Mijn ouders vonden Marc overigens een prima vriend voor me. Alle ouderen waren gecharmeerd van Marc. Hij kwam met dingen weg waar een ander hopeloos van in de problemen raakte. Hij was een soort charmante schurk.
Een dag later gebeurde het ondenkbare ‘Zillermans, ik heb je hulp nodig.’ Amanda trok me naar een rustig plekje in de gang van school om me te spreken. Amanda the Goddess, raakte me aan en ik voelde haar adem tegen mijn gezicht. Mijn ogen waren gevangen door de boezem van Amanda. ‘Staar niet zo naar me engerd. Ik wil op dat feest van je komen. Je nodigt me uit. Hoor je me.’
Ik stond nog na te hijgen toen Marc op me af kwam. ‘Wat sta jij glazig te kijken Zillermans.’ Ik legde uit wat er gebeurd was. ‘Zie je, het staat te gebeuren. Zillermans man, nu praat Amanda tegen je en straks op het feest ga je echte tieten zien.’ Marc ging fluitend door en liet mij staan. Ik kwam te laat in de klas en had meteen een strafbriefje te pakken.
Maar dat drong eigenlijk niet goed tot me door want Amanda’s ogen volgde mij tot ik achter mijn tafeltje zat. Ik kon me ook de rest van de les niet goed concentreren.
Die nacht droomde ik van Amanda die hardhandig door een stevige sportjongen geneukt werd. In mijn droom was het me niet helemaal duidelijk of ze dat nu prettig vond of niet, maar om een of andere onduidelijke reden kon ik me niet bewegen in mijn droom en was ik getuige hoe ze stevig genomen werd. Onnodig te zeggen dat ik wederom wakker werd met een stijve en dat ik eerst moest schieten om weer in slaap te kunnen vallen. Mijn zaad schoot verder dan ooit en kwam op een muurposter terecht.
Het weekend naderde dat mijn ouders lang weg zouden gaan. Al mijn bezwaren tegen het houden van het feest werden door Marc meteen weggewuifd als onbelangrijk geneuzel. ‘Relax Zillermans, we zorgen dat, tegen de tijd dat je ouders terugkomen, alles prima de luxe in orde is. Ze zullen nooit weten wat er zich heeft afgespeeld. Loossen up man, zo wordt je nooit een grote kerel.’ Het zou trouwens onmogelijk zijn geweest om de boel nog af te blazen. Marc had de PR zo goed voor z’n rekening genomen dat het sociale zelfmoord zou zijn geweest om de boel niet te laten doorgaan. Voor het stiekem houden van een feest zouden me ouders me niet in een kamp laten opsluiten, maar het feest nu nog afblazen zou mijn verdere leven voor eeuwen tot een hel maken. Wat voor een keus had ik? Mijn ouders zouden het wel begrijpen, ja toch, niet dan?
Het feest
Het feest was zonder meer een knalsucces. In de woonkamer, de studeerkamer van mijn vader, in de badkamer en in de slaapkamers van mijn ouders en mij zaten en dansten en dronken mensen. In elk vertrek klonk andere muziek en denderde vrolijk door elkaar heen zodat niemand eigenlijk goed hoorde wat er nou precies op stond. Ik was Marc uit het oog verloren nadat hij me een klap op mijn schouder had gegeven en boven de muziek uit schreeuwde: ‘Het kan niet meer stuk Zillermans. Vanaf heden hoor je erbij. Die tieten komen later op de avond.’ Hij was weggelopen en ik keek weer zorgelijk naar een jongen die een peuk uittrapte op het parket. Ik bad een klein schietgebedje en probeerde me te vermaken. Misschien zou alles verkeerd gaan, maar dan kon ik altijd nog zeggen dat ik het een beetje naar mijn zin had gehad. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat Amanda tegen de deurpost stond geleund terwijl ze mijn buurjongen aan het inpalmen was. Ze had haar ogen wijd geopend en likte langs haar lippen terwijl ze onderwijl ook deed alsof ze aandachtig naar hem luisterde. Wij noemden mijn buurjongen om een of andere reden ‘Hunk’. Nou ja, laat ik het meteen maar vertellen, we noemden hem Hunk omdat hij een enorme lul had. Als je zijn lul zag dan leek het net of jezelf een kleuterpikkie had. Niet dat je moet denken dat ik steeds naar hem aan het gluren was, je oog viel er gewoon op in de kleedkamer. Ik bedoel; dat ding was gewoon niet te missen. Wij bespraken onderling wel eens, als hij er niet bij was natuurlijk, dat het onmogelijk was om dat ding als ie werkelijk stijf was in een vrouw te krijgen. Freddy zei dan altijd dat vrouwen in staat waren om enorme dingen door een kut te laten gaan. Er kwamen toch ook kinderen door? We keken dan altijd walgend naar Freddy. Het was onsmakelijk om seks in verband te brengen met kinderen en bevallingen. Freddy was een puistenkop zeiden we dan. En natuurlijk lieten we hem zijn kop houden. Hij kreeg altijd van deze of gene een stevige por tegen zijn arm. Het was me een raadsel waarom Freddy toch altijd weer dat onderwerp ter sprake bracht. Ik weet niet waar hij meer van genoot; de porren tegen zijn arm of het afgrijzen op onze gezichten als hij over die verdomde bevallingen sprak terwijl wij het toch over iets heel anders hadden. Terwijl ik deze dingen mijmerend door me heen liet gaan zag ik dat Hunk me wenkte. Ik was onwillekeurig die richting op aan het staren. Ik liep op Hunk en Amanda af en toen ik vlakbij was trok Hunk me naar zich toe zodat zijn mond vlak bij mijn oor was. ‘Zeg Zillermans, ik wil even een beetje alleen zijn met Amanda. Zorg jij even dat die Knabbel en Babbels van je kamer vertrekken. Dit is jouw jurisdictie. Hij duwde mij weer van zich af en richtte zijn aandacht weer op Amanda terwijl hij met zijn elleboog tegen de deurpost stond geleund en een beetje op haar neer en dus recht op haar opbollende borsten keek. Amanda keek onder zijn arm door naar mij en gaf me, net voor haar blik weer naar boven ging, een vluchtig knipoogje. En dus ging ik naar boven om te zeggen dat Hunk even een momentje voor zichzelf en Amanda wilde. Natuurlijk had een of andere idioot de door mij van mijn vader gejatte Playboys uit mijn kast gehaald. Ik was net bezig om die weer terug in de kast te leggen, nadat iedereen weg was, toen Hunk met Amanda binnenkwam. Zonder dat ie wist dat ik daar zat gaf hij een hengst tegen de deur zodat de kastdeur dichtklikte en ik er niet meer uitkon. De eerste seconden was ik verstijfd. Ik had meteen moeten kloppen en roepen, maar ik aarzelde te lang. Toen ik na een minuut of zo door het gaatje in deur keek zag ik dat Hunk Amanda al aan het zoenen was terwijl hij zijn handen onder haar rokje liet glijden. Als ik toen geklopt zou hebben had ie me beslist in elkaar geslagen omdat ik hem stiekem aan het begluren was, of het praatje zou rondgaan dat ik me stiekem in de kast aan het rukken was geweest met een stapeltje Playboys om me heen. En dus hield ik mijn mond en keek ademloos naar de vrijende Amanda en Hunk. Ik zag hoe hij haar tieten uit hun beknelde positie bevrijdde, zij kirrend aan haar tepels liet zuigen. Ze rommelden nog eindeloos door terwijl ik ademloos toekeek. Uiteindelijk liet hij haar knielen, pakte haar hoofd beet en liet haar aan zijn enorme lul zuigen. Zij leek dit in het geheel niet erg te vinden. Ze slokte het geval van Hunk op met een graagte die er tot mijn verbazing op duidde dat ze dit met groot genoegen deed. We hadden het er bij diverse gelegenheden over gehad, mijn vrienden en ik, maar we hadden met elkaar geconcludeerd dat vrouwen dat niet prettig konden vinden. Mannen willen wel aan een kutjes likken, maar het was ondenkbaar dat vrouwen het prettig konden vinden om een lul in haar mond te nemen. Mijn harder wordende geval had helemaal geen ruimte om in mijn knellende ondergoed te groeien plus daarbij was het zo dat hij verkeerd lag. Ik durfde niet te bewegen en bleef met mijn pijnlijk beknelde lul naar de pijpende Amanda kijken tot Hunk zijn hoofd in zijn nek gooide en, ik zweer dat het waar is, zijn spul in haar mond spoot. Ik zweer je, dikke klodders zaten om haar mond. Ze likte haar lippen en zei hees: ‘Dat was lekker.’ Ik zweer het je, dat zei ze en het was het enige dat ze zei. Ze kleedden zich weer aan en verlieten de kamer.
Ik werd me weer bewust van mijn benarde positie. Ik zat opgesloten in een kast en als iemand daar achterkwam zou er vanaf dan tot in de eeuwigheid achter mijn rug gegiecheld en besmuikt gelachen worden. ‘Zillermans organiseert een feest en gaat zelf in een kast wachten totdat het over is.’ Het duurde eigenlijk niet eens zo heel lang toen de deur van mijn slaapkamer openging en er iemand binnenkwam. Het was een vrouw en terwijl ik door het gaatje keek naar de gestalte, die ik eerst niet kon thuisbrengen riep, ze op vragende toon die verried dat ze eigenlijk wel wist dat ik daar niet kon zijn: ‘Zillermans’. Toen ik haar stem hoorde wist ik meteen wie ze was. Het was Melanie van het einde van de straat. ‘Zillermans’, riep ze voor een tweede keer vragend. Zij was al een Godsonmogelijke tijd van school af en volgde een opleiding voor stewardess of zo. Het was eigenlijk al een echte vrouw. Ik bedoel; geen moeder of zo, maar gewoon een vrouw in de kracht van haar leven. Toen realiseerde ik me dat, als er al iemand was die me uit mijn benarde positie kon bevrijden, zij het wel was. Zij was een vrouw die niet bij ons op school zat en zij was het stadium voorbij dat je altijd een ander een hak wilde zetten of belachelijk moest maken en zo. Ik rommelde aan de deur en riep: ‘Melanie’. Verbaasd opende ze de kast en toen ze me daar zag zitten zei ze weer op heel vragende toon: ‘Zillermans’. ‘Eh ja, ik was wat rommel aan het opruimen en toen duwde iemand de deur dicht, en toen zat ik vast tot jij kwam. Zie je?’ Ik hoopte dat ze me inderdaad gewoon meteen zou begrijpen, maar ik zag al aan haar blik dat dit valse verwachtingen waren. Ze keek langs me heen en zag de wanordelijke van elkaar gegleden stapel Playboys. Ik volgde haar blik naar beneden en natuurlijk keken we allebei in de geopende poes van Miss June die op de middenpagina stond. Ik verzeker je dat ik wel door de grond kon zakken. Miss June gaf een zeer ruime inkijk. Dat verzeker ik je. Onze blikken gingen weer omhoog en zij keek me vragend aan met een blik die verried dat ze er van overtuigd was dat ik me aan het afrukken was in de kast terwijl er in de rest van het huis een feest aan de gang was. Ik voelde druppels zweet op mijn neus komen en was ik me ervan bewust dat dit de zaak er niet beter op maakte.
‘Zillermans’, zei ze weer, maar dit keer op een toon die zowel verbazing als een ondeugende beschuldiging uitdrukte.
Jeetje, op dat moment had ik even een hekel aan haar. Dat mens zei alleen maar ‘Zillermans’. Ze had het nu vier keer gezegd en het zou me niets verbazen als ze het nog ontelbaar keren zou herhalen. Ze zweeg, bukte, en pakte de opengeslagen Playboy op. ‘Daar gaat een leuke jongen als jij toch niet mee in een kast zitten. Er zijn zat leuke meisjes hier. Heb je geen vriendinnetje?’ Ze bleef me spottend en onderzoekend aankijken, maar er zat ook iets in haar blik wat ik niet helemaal thuis kon brengen en wat me toch erg nerveus maakte. Ik sloeg mijn ogen neer en keek op de omhooggestuwde borsten van Melanie in het spannende zwarte jurkje wat ze droeg. Ik wist dat ze me niet zou geloven als ik zou zeggen dat ik wel een vriendinnetje had. Ik wist ook dat opzij kijken me een uilskuiken deed lijken en ik wilde ook niet meer terug naar die spottende ogen van haar. Maar ik had de strijd al verloren toen ik mijn ogen neersloeg en ik op een toon zei waarvan ik hoopte dat ie luchtig zou zijn maar in het echt heel bedremmeld klonk: ‘Nee, ik heb op dit moment geen vriendin.’ Hoewel het strikt genomen de waarheid was suggereerde ik ook dat ik ooit, misschien wel kort van te voren, een vriendin had gehad. Het was nu uit, we waren als vrienden uit elkaar gegaan en zo meer. Dat suggereerde ik allemaal met de toon waarop ik had gesproken. En dat was natuurlijk een grove leugen. De klanken van mijn uitgesproken zin bleven nog even tussen ons in hangen. ‘Zillermans’, jij wordt pas leuk gevonden door vrouwen als ze een paar teleurstellende ervaringen hebben gehad. Dan weten wij pas hoe leuk jongens als jij zijn.’ Ze gaf een zoen op mijn bezwete neus en ging op mijn bed zitten alsof het de normaalste zaak van de wereld was en keek naar me op met een blik die me eigenlijk wilde laten vluchten. Maar ik stond natuurlijk aan de grond genageld en keek naar haar terwijl ze zei: ‘Ik ben alleen thuis en ik verveelde me. Ik zat me eigenlijk te ergeren aan jullie pokkenherrie tot ik me realiseerde dat ik me minder kwaad zou maken als ik even een kijkje zou nemen hier. Maar er lopen hier alleen maar giebelende meiden en horkerige jongens. Gelukkig kan ik hier even rustig met jou praten. Je bent misschien wel een beetje een eigenaardige jongen’, haar blik ging even langs me de kast in naar de stapel Playboys waarmee ze wilde zeggen dat het niet normaal was als je ging zitten rukken in een kast terwijl er een feest aan de gang was, ‘maar je bent wel een interessante jongen. Bijna een man eigenlijk.’ Terwijl ze dit zei ging haar blik naar beneden waar mijn nog half erecte toestandje een rare bobbel in mijn broek veroorzaakte. ‘Jij schrijft toch ook gedichten he?’, vroeg ze ineens terwijl haar blik weer loom naar boven ging en me weer aankeek. Ik had even het idee dat ze haar lippen likte, maar dat zal ik me wel verbeeld hebben.
Dat ik gedichten schreef was iets wat ik ook nooit aan iemand zou vertellen. Dat was net zo onmogelijk, zo nog meer stupide als luidkeels te verkondigen dat je je die nacht weer eens stevig afgerukt had. Hoe wist ze in Godsnaam dat ik gedichten schreef.
‘Je staat in mijn poëziealbum’, beantwoordde ze mijn onuitgesproken vraag. ‘Nadat ik hem hier voor je zus had afgegeven had jij er een ook een gedicht ingeschreven. Je was toen natuurlijk nog maar een klein mannetje. Het is misschien wel acht jaar geleden of zo. Ik baalde eerst als een stekker toen ik dat gekriebel van je in mijn album zag. Ik wilde alles natuurlijk netjes houden. Ik was kwaad op je zus omdat ze je er in had laten schrijven. Maar later ben ik dat gedicht van je echt gaan lezen en het was eigenlijk gewoon heel mooi. Je had het zelf gemaakt, maar er zat al zoveel volwassen eerlijkheid en diepzinnigheid in. Ik heb het onlangs nog een keer gelezen.’ Toen ze dat woord ‘volwassen’ zei, ging haar blik weer naar mijn broek waar het nog steeds niet helemaal rustig was. Haar blik maakte dat mijn lul weer iets groeide. Het ging met een klein schokje en die beweging ontging haar niet.
‘Zillermans’, hoe ze het nu zei klonk het als een besliste uitnodiging. Ze stond op, ging naar de deur en draaide deze op slot. Ze liep op me af en trok me mee naar mijn bed. Ze ging zitten, opende mijn gulp en graaide met vaardige handen, die stewardessen weten hoe ze handelend op moeten treden, naar mijn geval. Het ding sprong omhoog nu hij los was. Ik schaamde me, maar zij was behoorlijk aangenaam verrast. Nog voor ik een grappige opmerking kon maken voelde ik hoe ze mijn eikel in haar mond tegen haar verhemelte zoog. Mijn God, ik wist zeker dat er niets lekkerder was dan dat. Zeker toen ze met haar hoofd op en neer ging en mijn eikel door haar warme zuigende handeling heen en weer liet gaan. Mijn lul leek wel te steigeren en te exploderen. Voor ik goed en wel kon hergroeperen, ik probeerde aan allerlei enge dingen te denken om maar niet te hoeven klaarkomen, begon ik door mijn knieën te zakken en spoot ik in haar mond. ‘Sorry’, mompelde ik. Ik ervoer het even als een rampendag. Maar dit was de ergste ramp van de hele dag. Iets ergers kon ik mijn hele leven niet meemaken. Ik spoot spul in de mond van Melanie. Ik bedoel, hetzelfde goedje als wat er uitkwam als ik me aftrok en slierten op het behang had gemaakt kwam nu met grote snelheid in haar mond. Mijn leven was geruïneerd, dacht ik. Ik ging af als een gieter. Melanie was eeuwen ouder dan ik. Ze was misschien al wel niet drieëntwintig of zo. Er zijn massa’s vrouwen die op die leeftijd al kinderen hebben, moeders waren het, dat bedoel ik eigenlijk. Zij was dan nog wel geen moeder, maar ze had het kunnen zijn.
Maar het leek Melanie totaal niet te deren. Ze likte haar lippen en zei: ‘Dat was lekker. Heb je nog meer?’
Jeetje, alle vrouwen wier bek met zaad werd volgespoten zeiden vanavond: ‘Lekker’. Er kwam meteen ook een heel ander probleem in mijn hoofd op. Na vanavond was ik geen jongen meer, maar een man. Hoe in Godsnaam moest een man zich gedragen op school. Hoe liep een man? Hoe zou ik morgen lopen? Even flitste een beeld van een western door me heen. Ik zag een sheriff in de hoofdstraat naar een schurk lopen, hand aan de holster. Mijn gedachten hierover, die gek genoeg over zoiets konden gaan op dit moment, werden onderbroken door Melanie die zei: ‘Dat was erg snel Zillermans, maar wel lekker zo’n geladen geweer. Je was al flink heet door die geile plaatjes in de Playboy hè? Je had al een beetje voorwerk gedaan hè? Maar toch is het een compliment Zillermans, dat je meteen spuit als ik je aanraak. Maar zo meteen wil ik er ook wat aan hebben snap je?
Het was duidelijk dat ze nog niet van plan was om me te laten gaan. Het enige probleem op dit moment was dat ik nu niet begreep wat ze bedoelde met: ‘Maar zo meteen wil ik er ook nog wat aan hebben’. Ik kon natuurlijk niet dom kijken, want net had ik nog gesuggereerd dat ik er links en rechts op los naaide. Natuurlijk deed ik alsof ik wist waar ze het over had.
Ze bracht echter snel duidelijkheid in de zaak door te zeggen: ‘Je hoeft je vanavond niet behelpen met papieren kutjes. Vanavond is het de real stuff. En ik wil dat je me daar aanraakt Zillermans.’ Ze wees op de plek waar haar geval zat om er geen enkel misverstand over te laten bestaan over hetgeen ze bedoelde.
Oh mijn God, ik zal eerlijk zijn. Ik wilde wegvluchten. Hier ging iets gebeuren wat ik de rest van mijn leven nooit meer zou vergeten. Maar durfde ik het wel mee te maken? Tjeezis, ik wilde echt weglopen, maar mijn voeten kwamen niet van hun plaats en ik hijgde stoer: ‘Glurp’.
Mijn God, eerst spoot ik mijn spul in de mond van deze echte vrouw en vervolgens zeg ik stoer; ‘glurp’. Het is om gek van te worden. Als je alleen voor de spiegel staat komt alles er perfect uit. Maar op cruciale momenten, ik bedoel als er echte mensen bij zijn, komt het geluid op zo’n beroerde manier uit je strot dat je wel een idioot lijkt. Maar als je me nu vroeg wat ik dan in plaats van dat stomme glurp had willen zeggen weet ik het niet. Ik bedoel, er zat daar een bijna moeder voor me. Een echte prachtige vrouw die je anders alleen als hoeren in de Playboy ziet. Van die vrouwen die álles voor geld doen. Die vrouw vroeg, alsof het de normaalste zaak van de wereld was, of ik haar kut wilde aanraken. Haar natte spleet. Die dingen die ik in al zovele vormen had bestudeerd. Op papier dan. Vanavond zou ik nooit meer kunnen vergeten. Vanavond ging ik een echte kut aanraken. Ik moest natuurlijk wel precies weten hoe dat moest en ik had er geen flauw benul van. Ik wist werkelijk niet wat ik daar beneden zou aantreffen.
Ik had ergens even een vage behoefte om ‘Moeder’ te roepen, maar dat was natuurlijk onzinnig. Vervolgens probeerde ik of ik kon lopen, maar net als je stem lieten ook je benen je blijkbaar in de steek als het er op aankwam. Dus deed ik alsof ik daar gewoon wilde staan en zei maar nog een keer: ‘Glurp’.
Tja, ik had me er maar bij neergelegd dat ik niets anders uit mijn strot kon krijgen. Wie weet was dit een natuurlijke reactie omdat ik een man was geworden. Dat ‘Glurp’ klonk behoorlijk stom. Maar ja, de meeste volwassenen klonken stom. Misschien gebeurden er wel gewoon zulke dingen als je volwassen was geworden. Misschien was het vanwege de natuur bepaald dat een volwassen man niets anders dan ‘glurp’ kon zeggen als er een hitsig vrouwtje in de buurt was. Dat zou wel behoorlijk lomp van de natuur zijn als dat altijd zo zou moeten gaan. Ik bedoel, stel dat je getrouwd was, kon je het dan samen als je in bed lag over niets anders meer hebben dan ‘glurp’? Geen wonder dat de vrouwen bij de levensmiddelenzaak altijd met zo’n neerbuigende stem spraken over hun mannen alsof het allemaal domme uilskuikens waren. Als zelfs een man als Hendersen door zijn vrouw als een sul werd beschreven als ze met de andere vrouwen uit de buurt stond te kwebbelen in de supermarkt was het haast bewezen dat ook hij niet meer dan ‘Glurp’ kon uitbrengen als zij in de buurt was. Hendersen, dat was een snelle vent, een kerel zoals je zelf wel wilde zijn. Er moest toch een medicijn zijn voor deze kwaal? Het was verschrikkelijk dat je als man allerlei gedachtes had die je niet kon uitspreken omdat je mond alleen maar ‘Glurp’ voorbracht. Als test probeerde ik nog een keer iets zinnigs te zeggen tegen Melanie, maar vervelend genoeg kwam er ook nu niet veel meer uit dan: ‘Glurp’. Ja hoor. De rapen waren gaar, ik was een man geworden op mijn zeventiende en vanaf heden kon ik niets anders meer voortbrengen dan: ‘Glurp’.
Ik zou ‘glurpend’ door het leven gaan.
‘Kun je nog iets anders voortbrengen dan die diepe oerklanken van je?’, informeerde Melanie met hese stem vriendelijk. Blijkbaar had ze ook nog niet zoveel mannen gehad. Ze wist nog niet dat alle volwassen mannen alleen maar glurp konden voortbrengen.
Tja, wat zeg je tegen een vrouw als die haar kut aan je offreert? Ik bedacht allerlei zinnen maar er kwam alleen uit mijn mond: ‘Ik kan ook nog wel wat anders zeggen hoor.’
Het klonk een beetje beverig en zo. Zelfs als je andere dingen dan ‘glurp’ kon zeggen, dan zei je mond toch andere dingen dan die, die echt nodig waren.
‘Oh Zillermans, je bent zo’n schatje. Het leuke is, dat je zelf nu nog niet weet hoe leuk je eigenlijk bent.’ Ze stroopte haar jurk op en zei: ‘Ik wil je niet bang maken Zillermans, maar dit is een echte spleet. En ik wil dat je me daar aanraakt.’ Ze zei dat ‘daar’ op een manier zodat het leek alsof haar kut een plaats in de verte was. Dat het een plaats op Mars of zo was. Hoe lang zou het duren voordat de signalen dat ik met mijn onhandige handen aan haar kut zat tot haar hersens zouden doordringen? Dat ze zou merken dat ik niet wist hoe het moest? Hoe lang zou het duren voordat ze me weg zou gebaren en walgend weg zou lopen? Ik was nu bijna zover. Ik zou voor het eerst mijn hand op een echte kut leggen. Ik moest daar heen met mijn hand. Als ze me eerder weg zou sturen voordat ik haar kut zou hebben aangeraakt, dan zou dat me gek maken. Ik was nu tot hier gekomen. Ik moest verder.
Ik graaide naar voren en greep haar kut beet. Ik voelde de warme sappen er als het ware uitpersen. Het was daar behoorlijk warm en vochtig. ‘Oh Zillermans’, gromde ze.
Maar toen ik te lang naar haar zin mijn hand na de eerste te woeste benadering rustig liet stilliggen riep ze een beetje klagend: ‘Zillermans?’
Toen ik een beetje bewoog reageerde ze snel. En als ik meer bewoog dan reageerde ze heftiger. Al snel was ik voor het eerst in mijn leven een vrouw aan het vingeren. Mijn vingers verdwenen in haar vochtige spleet alsof ik zoiets al duizend keer gedaan had. Iets later dirigeerde ze zelfs mijn hand naar een ander plekje waarop ze nog heftiger begon te kreunen.
Ik voelde hoe haar handen nu naar mijn broek, naar mijn kruis afdwaalden. Al snel had ze mijn halfharde lul in haar hand. Maar ze had hem nog niet aangeraakt of hij sprong weer op. Typisch iets voor een jonge jongen waarschijnlijk. Maar ze kreunde tevreden. ‘Ja Zillermans, neuk me. Stop die lekkere paal in mijn spleet.’ Ze zei dingen waar ze later beslist spijt van zou krijgen, zo dacht ik. Alleen al die taal, maar ook dat ik in haar….
Ze pakte mijn lul weer stevig beet en leidde die naar een zekere plaats. Oh God, ik zou na vanavond nooit meer een maagd zijn. Ik was een man. Ik zou nu een man worden. Voor dat ik het wist gleed mijn lul de peilloze dieptes van haar vochtige spleet binnen. En nog voor en wel ik hoe dan ook verder heen en weer kon gaan, zoals ik wist dat het moest, voelde ik mijn zaad alweer brandend naar buiten komen.
‘Oh Zillermans, twee keer in vijf minuten. Mmm, dat is nog eens hitsig. We wachten in deze stand tot ie weer omhoog komt. Nee, wacht wacht, niet eruit laten glippen.’ Ik voelde hoe ze mijn pik naar binnen zoog, ik voelde haar adem tegen mijn gezicht, ik lag met mijn borstkas op haar borsten, dat moest verschrikkelijk zeer doen.
Ik veerde iets op, terwijl ik braaf mezelf in Melanie hield, en mompelde sorry als excuus omdat ik zo op haar borsten geleund had. ‘Oh Zillermans, je bent zo lief.’
Ze rolde de bandjes van haar jurkje van haar schouder en ontblootte haar borsten. ‘Hier Zillermans, deze tieten zijn voor jou. Zuig eraan Zillermans.’ Ze leidde mijn hoofd naar haar tepels en duwde mijn mond bijna hardhandig naar haar tepels. Wat kon ik anders dan haar opverende knoppen een voor een in mijn mond nemen en ik wist ook niet beters te doen dan eraan te zuigen. Ze kreunde naarmate ik haar nu erg harde tepels meer naar binnen zoog. Dus ik zoog harder en zij kreunde wellustiger. En ineens voelde ik mijn lans voor de derde keer groeien. Het was zonder meer pijnlijk. Maar ik moest daar niets van laten merken want Melanie gromde hevig. ‘Oh Zillermans, drie keer in tien minuten, ik raak verslaafd aan je. Ik besefte op dat moment dat ik het moeilijk zou vinden als ze met een andere man ditzelfde zou doen. Moest ik met haar trouwen? Bijna meteen voelde ik mijn lul weer iets verslappen. Trouwen, dat betekende dat ik een baan moest zoeken. Hoe vertelde ik het mijn ouders?
Melanie was zich niet bewust van mijn ineens zorgelijke gedachtegang. Ze bewoog weer als een kronkelende paling. Het was natuurlijk wel lekker, maar het zette wederom deze avond mijn gedachten over vrouwen op hun kop. Ik had me eigenlijk altijd voorgesteld dat je als jongen of als man de nodige toeren moest bouwen om bij een tegenstribbelende vrouw naar binnen te mogen dringen. Maar het was eerder andersom. Om je leven zeker te zijn moest je als man op een gegeven moment jezelf waarschijnlijk met geweld lostrekken. Ze lieten je niet gaan. Mijn lul groeide weer pijnlijk en ik probeerde weer aan mijn ouders te denken om het spuiten uit te stellen. Ze zou anders nog denken dat ik een afwijking had of zo, ik leek wel een konijn. Maar doordat ik zo bezig was met zuigen aan haar tepels, ik haar kronkelende onderlijf tegen me aan voelde en omdat mijn blik viel op de opengeslagen Playboy en dus de opengesperde kut van Miss June ging het weer helemaal mis. Maar het was dit keer een moeizame operatie. Mijn ballen leken van binnenuit te exploderen. Mijn eikel leek een gloeiende bal. Ik richtte mezelf op en moest grommend naar adem happen. Ik zag haar glazig kijken en ze reageerde dit keer niet afkeurend. ‘Ja, ja’, gilde ze en direct daarna kwam er diep uit haar keel een grommend geluid wat overging in hoge hijgtonen. Ik hield het niet meer en hoewel er niet meer dan drie druppels uitkamen voelde het aan of er iemand met een hete breinaald stak in de opening van mijn eikel. Ik viel uitgeput neer op haar lijf. Ze omarmde me en streelde even later mijn nek en haar. ‘Oh Zillermans, dat voelde geweldig. Dat had ik nou echt nodig’, fluisterde ze zwoel in mijn oor.
Ik wist niet wat me overkwam. Ik kreeg een brok in mijn keel en voelde tranen opkomen. Oh, een andere ramp diende zich aan. Ik ging huilen. Ik was niet verdrietig en het was ook niet door de pijn of zo. Jeetje, ik besefte ineens dat ik een moment had van intens geluk. ‘Zillermans’, zei ik tegen mezelf, ‘je bent echt niet goed snik. Wie gaat er nou liggen huilen als ie op een vrouw ligt na het neuken?’ Ik draaide mijn gezicht naar de muur en hoopte dat ze het niet zo merken. Maar ze voelde de schokjes van mijn lichaam van het huilen en pakte mijn hoofd beet. Ze draaide mijn hoofd om en keek me diep in de ogen. ‘Zillermans, je bent echt een droppie, een lekker diertje. Als ik al voor je smelt, wat moeten al die meisjes straks wel niet doen? Je laat een vrouw zich zo geweldig voelen.’ Het was natuurlijk wel lief bedoeld en zo, maar ik had toch liever wat meer controle over mezelf.
De kreten die Melanie zojuist geslaakt had zorgden voor wat commotie bij de deur. Er werd gebonsd en gegiecheld aan de andere kant. Even later hield het weer op. Melanie en ik keken elkaar aan en begonnen te lachen. Het begon zachtjes en daarna gierden we het uit. Ze likte een achtergebleven traan van mijn wang. ‘Zillermans, we gaan ons weer tussen de mensen mengen. Jouw feest is aan de gang. Ik zie je straks wel weer.’ En dus kleedden we onszelf aan en met een vreemd gevoel liep ik even later de trap af tussen de mensen door en als ik al had gedacht dat ik de wereld anders bekeek na de ervaring die ik net gehad had was dat waar. Ik zag jongens en meisjes onbeholpen flirtend met elkaar. Ik zag de giebelende meisjes die eigenlijk heel onzeker waren. Ik besefte dat ik, als ik het juist zou aanpakken ik een heel ander leven zou kunnen leven. Ik liep naar de keuken om een biertje te pakken, toen ik in de huiskamer kwam zag ik Melanie in gesprek met een of andere jongen. Ze keek even snel naar me en gaf me een knipoogje. ‘Ze, moesten eens weten’, dacht ik bijna hardop. Ik lachte en ging zelfverzekerd op Amanda af die op de leuning van mijn vaders leunstoel zat. Ze zag er in feite een beetje eenzaam uit. Hunk was in geen velden of wegen te zien. Ik sprak Amanda aan alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. ‘Tot nu toe heb ik geen spijt van dit feest’, zei ik. Toen ze antwoordde keek ik naar haar mond en besefte ten volle dat niet lang daarvoor de enorme lul van Hunk daar gezeten had. Haar lippen die nu bewogen om mij te antwoorden hadden de eikel aangeraakt van Hunk. Zij wist niet dat ik het wist. Niemand wist dat ik het wist. Niemand wist dat ik net geneukt had en niemand wist dat Amanda net Hunk afgezogen had. ‘Ja, best wel leuk’, antwoordde ze, maar ik zag dat ze op dit moment helemaal niet zeker van zichzelf was. Ze keek een bepaalde richting uit en ik volgde haar blik. Hunk stond met een ander meisje te praten. Zijn arm hield hij boven haar hoofd tegen de muur en hij keek op eenzelfde manier naar dit meisje als waarop hij even geleden naar Amanda had gekeken. ‘Auw’, zei ik. ‘Dat is niet leuk voor je. Of heb jij hem afgepoeierd?’ Ik realiseerde me dat ik hier iets vroeg wat ik even daarvoor nooit zou hebben durven te vragen en verwachtte half om half een botte afwijzing. Maar in plaats daarvan boog ze zich naar me toe en met een half oog op Hunk riep ze: ‘Er zijn genoeg leuke jongens hoor.’ Ze keek me even later doordringen aan en ik besefte dat ze het er wel heel dik bovenop legde. Het was niet omdat ze mij aantrekkelijk vond of zo, maar omdat ze niet alleen wilde zitten en zielig wilde zitten zijn. Ze wilde ook aan Hunk laten merken dat er meteen na hem een heleboel anderen zouden zijn. Ze had Hunk toch zeker niet nodig. ‘Jij bent knapper’, antwoordde ik. En ik meende het gewoon. ‘Hij weet niet wat ie doet.’ Ik gaf haar hierbij een bemoedigende blik om mijn bewondering te laten blijken en ik wilde doorlopen. ‘Zillermans, mag ik een slokje van je biertje. Ik moet even iets wegspoelen.’ Tja, dat kon ik me voorstellen. Wie weet was er nog iets achter haar kies blijven hangen van het slijm van Hunk. ‘Hou dat biertje maar, ik ga wel een andere voor mezelf halen.’ ‘Zillermans, ik wil eigenlijk dat jij bij je biertje blijft. Dan hou ik het voor je vast.’
Nou ja, als ze het per se zo wilde spelen. Van Hunk kon ik verder geen moeilijkheden verwachten. Die draaide zijn zelfde repertoire af. Ik zag wel dat hij me op een bepaald moment wenkte, maar ik negeerde dat gewoon. Hij ging zelf het grut maar van mijn kamer afjagen. Als er al iemand zat, want ik was er amper weg. Ik keek weer naar Amanda. ‘Het is geen straf om bij mijn biertje te blijven als jij het vast houdt.’
‘Zillermans, je bent echt een schatje. Heeft iemand dat al eens tegen je gezegd?’
Ja net nog, toen ik gepijpt werd en ik aan het neuken was terwijl ik de tieten van Melanie zoog. Maar verder en eerder hiervoor? Nee!. Maar dat zei ik natuurlijk niet. Mijn avond kon niet meer stuk en ik blufte ondeugend: ‘Vooral vrouwen zeggen dat eigenlijk altijd tegen me.’ Ze keek me met gemengde gevoelens aan. Ik zag ook dat er iets in haar blik veranderde. Ze keek me aan met, met, interesse. Ja, ze keek echt geïnteresseerd. Het was volgens mij niet eens door wat ik zei, maar door hoe ik het zei. Ik liet mijn blik weer even door de kamer gaan. Ik zou anders toch maar naar de tieten van Amanda gekeken hebben en dat zou nu niet verstandig zijn. Ik moest de ijzige Hein spelen. Ik zag dat Hunk mij nu weer iets dwingender wenkte. Hij wilde zeker indruk op het meisje maken door te laten merken dat hij de organisator van het feest naar zijn pijpen kon laten dansen. Het was niet meer dan een toer die hij bouwde. Ik negeerde Hunk weer en draaide me naar Amanda. Ik had er een hels genoegen in om het spelletje met Amanda mee te spelen. ‘Ik geloof dat Hunk wil dat ik boven de kamer ga leeg jagen. Wat wil hij toch steeds op mijn kamer?’
Amanda leek nu ineens gejaagd. ‘Laten wij eerder op je kamer zijn dan hij. Kom.’
Het was dat ik nu een man was en geen jongen meer. Anders had ik beslist een hartstilstand gehad. Amanda die samen met mij op mijn kamer zou zijn. Maar na vanavond was niets meer wat het was. Ik leek op de man die kort daarvoor als het eerst op de Maan gelopen had. Niets kon mij deren. Daarbij, ik had een ervaring gehad die door niets en niemand kon worden overtroffen. Ik wilde best even met Amanda geheimzinnig zitten doen op mijn kamer. Weet je, het interesseerde me zelfs niet als ze die Playboy zou zien met Miss June. Niet dat ik wilde dat ze die zou zien, maar het deed me gewoon niets. Ik liep samen met Amanda de trap op en ik hoorde links en rechts gemompel en ik wist dat de gesprekken even stil vielen omdat Zillermans, ik dus, aan de hand van Amanda liep. Ze trok me met zich mee voort naar boven, mijn hand in haar had was vlakbij de rand van haar blauw glimmende jurk. Even later duwde ze de deur van mijn slaapkamer dicht met haar kont, maar ze draaide niet de deur op slot. Het leek wel de bedoeling dat er nog iemand moest kunnen binnenkomen. Amanda ging op haar knieën en ritste mijn gulp open. Oh, niet weer vanavond. Ik hield haar handen tegen. ‘Luister Amanda, ik kan nu niet. Ik ben…’ Nog voor ik mijn zin had kunnen afmaken kwam Hunk met zijn nieuwe aanwist binnen. Ik zag aan hem dat hij kwaad wilde worden op Amanda. Maar het was hem waarschijnlijk wel tot zijn kersenpit doorgedrongen dat het een beetje raar zou zijn als hij Amanda verwijten van ontrouw zou maken terwijl hij hier met kennelijke bedoelingen met een andere vrouw op mijn slaapkamer kwam. Dan moest ie niet zeuren dat zijn vriendin van een kwartier geleden ook met iemand anders was of zo. Ik bedoel, ik weet natuurlijk niet precies wat hij dacht, maar de bewegingen van zijn ogen en zijn seconden lange zwijgen maakten het wel erg waarschijnlijk dat er zoiets als ik net beschreef door hem heenging. Hij opende zijn mond en klapte hem weer dicht. En toen deed hij weer hetzelfde. Die vent leek even op een goudvis. Het was duidelijk dat als Amanda inderdaad de bedoeling had gehad hem heel doeltreffend te straffen ze daar wonderwel in slaagde. Je zag zijn ego leeglopen als een zielig ballonnetje. Het eerste wat hij gebiedend probeerde uit te brengen was mijn naam. Maar het kwam er helemaal niet gebiedend uit. Het was meer een soort vragende toon. ‘Zillermans?’
Ik geloof niet dat mijn naam op een avond zo vaak uitgesproken was als deze avond. Iedereen ging maar Zillermans roepend door het leven. Ik kreeg er een beetje genoeg van. ‘Hunk, sodemieter op. Ik ben hier op mijn eigen slaapkamer. Ga maar ergens anders heen.’ Het kwam er eigenlijk veel beslister, ja zelfs kwaadaardiger uit dan ik eigenlijk meende. De toon trof hem op een knallende manier. Het ego ballonnetje waar ik het net over had liep nu helemaal leeg. Hij mompelde iets van een excuus en trok de deur achter zich dicht. ‘Dank je’, Amanda keek, terwijl ze nog steeds op haar knieën met haar hoofd in de buurt van mijn kruis zat, naar boven en ze begon weer te frunniken. Door de consternatie met Hunk had ik mijn zin niet kunnen afmaken. Ik wilde Melanie niet ontrouw zijn. Daarbij, zelfs al had ik dat wel gewild, ik geloof niet dat ik nog iets had kunnen presteren. Ik vond het rot voor haar wat ze net had meegemaakt. Maar blijkbaar wilde ze nog steeds ook met mij een beetje rotzooien. ‘Amanda, ik kan niet. Ik wil mijn vriendin niet ontrouw zijn.’ Zo, voor het eerst had ik mijn vriendschap met Melanie openbaar gemaakt. Het klonk wel grappig eigenlijk. Om de een of andere reden trof deze opmerking haar diep. Ze stopte waar ze mee bezig was en hield haar hoofd naar beneden. Was het omdat ze voor de tweede keer afgewezen werd deze avond? Dat was ze natuurlijk niet gewend. Amanda kreeg alles wat ze wilde. Ik vond het rot voor haar en ineens zag ik hoe kwetsbaar ze was. Ik hielp haar overeind en sloeg mijn armen om haar heen. ‘Sorry, het ligt niet aan jou. Ik vind je heel knap en zo, en als je eerder was geweest was ik heel blij geweest. Maar nu kan het niet meer. Ze snikte. Even liet ze haar hoofd tegen mijn schouder leunen. Toen werd ze kwaad. Ze sloeg met haar vuisten op mijn borstkas en riep uit: ‘Klootzakken, jullie zijn klootzakken.’ Ze duwde me nu van zich af en liep stampvoetend de gang op.
Kijk, als iemand me een uur geleden nog had gezegd dat ik Amanda ooit zou afwijzen, dan had ik die persoon voor hartstikke kierewiet gehouden. Maar het onmogelijke van een uur geleden was na het laatste uur gewoon gebeurd. Net zo goed als dat ik Hunk als een geslagen hond had weggestuurd. Ik keek in het stukje spiegel naast de deur en zei tegen mezelf: ‘Zillermans.’ Jeetje, wat was er aan de hand? Ik begon nu ook al ‘Zillermans’ te blaten. Ik grinnikte en ging weer naar het feest. Ineens viel het me op dat sommigen er een behoorlijke troep van aan het maken waren. Ik begon een beetje regelend rond te lopen. Liet links en rechts wat peuken opraken. Deed de deur van de drankkast van mijn vader weer op slot. Freddy en Kevin waren even later de glazen aan het opruimen en twee grieten stonden af te wassen in de keuken. Ik realiseerde me dat de muziek wel erg hard stond en temperde hier en daar de volumeknoppen. Normaal zou ik totaal geen overredingskracht hebben gehad, maar nu was ik zo beslist dat iedereen gewoon deed wat ik zei.
De volgende uren kabbelden een beetje voort. Ik zag Hunk in geen velden of wegen meer. Ook Amanda was verdwenen. Wel waren hier en daar gezichten die ik helemaal niet kon thuisbrengen, maar dat waren rustige luitjes zodat ik me daar geen zorgen over maakte. Bij tweeën begon ik de zaak af te bouwen. Op dat moment kwam Marc binnenlopen. Hij kwam via de achterkant van het huis binnen en zijn ogen schitterden. ‘Zillermans, waar was je nou al die tijd. Ik heb je nog lopen zoeken. Je hebt het mooiste van de hele avond gemist. Een paar meiden zijn naakt aan het zwemmen geweest.’
‘Zwemmen?’
‘Ja, je weet wel, water en van die bewegingen dat je vooruit komt.’
‘Ja, Marc, ik weet wel wat zwemmen is. Maar waar hebben ze dan gezwommen?’
‘In het zwembad van de buren. Man, ik had je tieten beloofd en nou waren er tieten. Ze waren helemaal naakt. Nancy, Jennifer, Monica en nog een paar anderen. Ze hadden zelfs de verlichting aangedaan.’
Ik kreunde even. Ik vond het niet prettig dat mijn gasten het zwembad van de Hendersens hadden gekraakt.
‘Maak je niet dik man, Hendersen had zelf de verlichting aangedaan. Ik ben naar hem toe gegaan en heb het even geregeld.’
Het was ongelooflijk. Marc wist inderdaad alles geregeld en geritseld te krijgen. Het stelde me gerust dat Hendersen er vanaf wist. Dat spaarde weer een aanklacht uit. Wel vroeg ik me even af wat Hendersen bezielde om naakte meisjes in zijn zwembad te laten zwemmen. Hoe dat precies zat zou ik later nog wel eens uitvogelen.
Op dat moment kwam Melanie naar me toe. ‘Zo Zillermans, ik ga er vandoor. Ik heb nog even wat rommel in de keuken opgeruimd. Het ziet er allemaal wel weer glad uit. Kom je van de week nog even bij mij langs? Dan kunnen we nog even praten.’ Ze gaf me een kus op mijn wang en liet me achter bij een zeer verbluft kijkende Marc.
Het kwam niet in Marc z’n hoofd op dat Melanie iets met mij zou kunnen hebben en dat ging ik hem ook niet aan zijn neus hangen. Hij dacht zeker dat Melanie gewoon even langs was gekomen om vanwege mijn ouders een oogje in het zeil te houden. Weet ik het? Hij richtte zijn aandacht weer op het onderwerp waar hij mee bezig was.
‘Man, Nancy, Jennifer, Monica en nog een paar anderen doken naakt in dat zwembad en ze wisten dat ze bekeken werden. Tegen de tijd dat we het volgende feest organiseren kunnen we ze allemaal neuken. Ik zweer het je.’
Ik keek Marc aan en zag ineens dat er een mijlenver verschil tussen ons was ontstaan deze avond. Het had geen zin, zo begreep ik, om Marc dit verschil uit te leggen. Hij zou alleen maar flauwe dingen zeggen als hij wist dat ik de liefde had bedreven met Melanie en dat ik Amanda afgewezen had. Hij zou het niet begrijpen. Het was gewoon een ding tussen mij en Melanie. En ik had geen zin om vervelende dingen over Amanda te zeggen. Ik wist gewoon zeker dat het dan meteen aan iedereen bekend zou zijn. Amanda had het al even zwaar genoeg.
‘Jammer Marc, maar het was hoe dan ook een mooi feest.’
Marc keek me een beetje meewarig aan, ik geloof dat hij een beetje medelijden met me had omdat ik alles wat de moeite waard gemist had.
Hij sloeg me op mijn schouder en troostend zei hij: ‘Tuurlijk ouwe reus, het was een mooi feest. Ook voor jou. Volgende keer beter.’
Fluitend trok hij de deur achter zich dicht en ik was de enige die over was. Voor de zekerheid liep ik nog een keer door het hele huis en ging toen liggen. Met mijn ogen wijd open keek ik naar de donkere schimmen op het plafond. Ik wist dat mijn leven nu echt begonnen was. Ik miste Melanie. Reken maar dat ik van de week langs zou gaan. Het leven was mooi.
