Vol is vol & onder ons
Mensen zijn rusteloze dieren. Sinds we lang geleden ergens op deze aarde op twee benen zijn gaan rondlopen hebben we ons overal verspreid. Zelfs op de maan hebben we vlaggetjes neergezet. Maar op de maan kun je niet ademen, dus daar zijn we weer weggegaan. Op de aarde kun je nergens meer komen of je treft er wel mensen aan. We klagen steen en been dat het overal zo druk, zo overbevolkt is. Maar in onze vrije tijd zoeken we juist die plaatsen op waar al die andere vakantievierders ook al heen gaan. En dat vinden we juist weer erg prettig. Anders deden we dat toch niet? Toch mopperen we dat er overal zoveel mensen zijn. We balen van files en drukke rijen in de supermarkt. Dat komt overigens omdat we allemaal op hetzelfde moment in onze auto’s op weg gaan en tegelijkertijd boodschappen gaan doen. Dat is dom. Buiten de spitsuren is het overal veel rustiger, Bij de kassa kun je dan meteen betalen en op de snelweg rij je gewoon regelrecht naar waar je wezen wilt.
Omdat niet veel mensen dat weten staan we wèl vaak in de files en in de rij. Daarom hebben veel mensen het idee dat ons land te vol is. Ze roepen: ‘D’r kan niemand meer bij! Vol is vol! Iedereen die hier niet vandaan komt moet maar weg! Dan zijn we weer onder ons.’
Wat de voordelen zijn van ‘onder ons’ te zijn is mij niet helemaal duidelijk. We doen er tenslotte alles aan om ons weer in allerlei groepjes af te splitsen en elkaar in de haren te vliegen. Sommige voetbalsupporters gaan daar heel ver in. Maar dit terzijde. We hadden het erover dat iedereen terug zou moeten gaan naar de plaats waar hij oorspronkelijk vandaan komt. Alle emigranten die, laten we niet kinderachtig zijn, na 1800 gekomen zijn moeten naar waar ze vandaan komen. Dat geeft ruimte. Andere landen doen hetzelfde. Dat spreken we af. We willen het spel wel eerlijk spelen.
Heeft iemand een idee hoeveel landgenoten we teruggestuurd krijgen uit Canada, Zuid-Afrika, Verenigde Staten, Australië, Nieuw Zeeland en Brazilië? Ik noem maar een paar landen.
Mens, het zal hier voller zijn dan vol. Maar eerlijk is eerlijk. We zijn onder ons.
