Er is nogal wat te doen over uw weigering om op te staan voor de rechter bij aanvang van zittingen van de rechtbank waar u bij aanwezig bent als advocaat.
Geachte meneer Enait, ik weet niet of u wel eens met het openbaar vervoer reist. Stel dat u dit doet. U heeft vermoeide benen en u zit op een bankje op de tram te wachten. Staat u dan op als u de trambestuurder aan ziet komen met de tram die u moet hebben? Ik vermoed van wel. U staat op omdat u anders de tram aan u voorbij ziet gaan. Toch zouden sommigen u dan voor uw voeten kunnen werpen dat u opstaat voor de trambestuurder. Die is toch niet boven u verheven? Waarom staat u op? Het antwoord wat u zult geven is simpel en doeltreffend: “Ik sta op omdat ik plaats wil nemen in de tram. Als een ander daar verkeerde conclusies aan verbindt is dat zijn zaak, niet de mijne.” En dat is een zeer terecht antwoord.
U heeft respect voor de ordening van de wereld in het geval van het nemen van de tram. Wat is er tegen om eenzelfde respect op te brengen voor de gang van zaken in een rechtszaal? U bent toch hopelijk niet trots? Trots zijn betekent het zich verheven voelt boven anderen. Ik hoop echt voor u dat u een bescheiden mens bent.
Ik groet u vriendelijk en met alle respect.
