Als regelmatige gast van huwelijken moet mij een klacht over de snavelrand. Waarom treft mij steeds dat lot dat ik in een mand of doos moet wachten tot men mij ruw grijpt en voor wat voor reden ook met onhandige gebaren in de hemel werpen wil? Steeds weer vraag ik mij af wat men na dat werpen van mij verwacht?
Na mijn werk vlieg ik aan op huis, maar soms is het de andere dag weer raak en smijt een ander bruidspaar mij weer hemelwaarts. Wat is hier de bedoeling van?
