Sommigen zeggen dat het zaterdagochtend was, anderen zeggen juist dat het donderdagavond was en misschien had iedereen wel gelijk, maar goed, op een zeker moment kwam God toevallig ergens aan op een afgelegen plaats in een heelal en wierp een blik op de aarde.
Wat gebeurt er als een God ergens aankomt? Komt hij stampend aan? Misschien heeft God wel armen en benen, misschien ook niet. Misschien is God een enorme spin die aan onzichtbare kosmische draden door het universum zwaait, misschien ook n
iet. Wie het echt weet mag het zeggen.
Wij vinden de aarde behoorlijk groot, maar voor God was het natuurlijk niet meer dan een stofje. God keek op die ochtend, of middag of wanneer het dan ook was een fractie van een ogenblik en daarna nooit meer. Daarvoor en daarna waren we allen op ons zelf aangewezen. Soebatten heeft geen zin. Misschien kunnen we onszelf beter koest houden. We moeten onszelf helpen. Op weg naar waar? Ik weet het niet. Niemand die het weet.
