Geachte heer Bomans (1)
Sinds enige tijd beschik ik over enkele dvd’s boordevol met televisiemateriaal over en van u. Wat een genot is het om u de wereld van uw dagen te zien beschouwen met een scherts en eruditie die we heden ten dagen zo weinig meer op de tv zien. De persoon die nog een beetje in de buurt komt bij uw statuur is Maarten van Rossum. Maar hoewel ik uren naar hem kan luisteren en een bewonderaar van hem ben, mist hij de lichtvoetigheid waarmee u zo makkelijk vele harten wist te winnen. Daarbij was u voornamelijk een erudiet persoon en geen intellectueel. U was een belezen man die de moeite nam om aan anderen uit te leggen wat uw mening was. Hierbij ging u op de hurken zonder neerbuigend te zijn.
Terwijl ik dit zit te schrijven bedenk ik me dat u zich waarschijnlijk, als u even op aarde zou terugkeren, enige tijd nodig zou hebben om te begrijpen waar wij ons heden ten dage mee bezig houden. Er is namelijk nogal wat veranderd sinds u op 22 december 1971 deze aarde verliet. Bepaalde zaken zijn er zeker niet op vooruit gegaan. Sommige zaken zullen u enorm verbazen. Allereerst is er de enorme technische vooruitgang. Ik zit te schrijven op een laptop. En alleen al de werking van dit apparaat en dat deze via een draadloze verbinding contact maakt met het Internet zou een avondje of wat kosten om het u uit leggen. De kleurentelevisie werd in 1967 in Nederland geïntroduceerd, dus met de werking daarvan bent u wel bekend. Maar u zou zeker verbaasd zijn over de hoeveelheid kanalen en de inhoud van al die kanalen. Hoe zou u het omschrijven als u het geduld zou kunnen opbrengen om een avondje te zien waar al die beschikbare zendtijd mee gevuld wordt? Ik kan er slechts naar gissen, maar de kans is groot dat u erg verbaasd, maar ook verdrietig zou zijn.
Mensen kunnen heden ten dage overal waar ze gaan en staan mobiel telefoneren en dat doen ze dan ook veelvuldig. De implicaties van dit overal en altijd bereikbaar en traceerbaar te zijn, zijn enorm.
U stond voor een wereld die definitief verloren is gegaan. Mensen zien zichzelf niet meer als burgers van een samenleving, maar als consumenten. De drang om over zaken een fijnzinnige mening te formuleren is zeer naar de achtergrond verdwenen. Het is lastig om uit te leggen. Maar ik vermoed dat u toch wel begrijpt wat ik bedoel.
Er staat me bij dat u een keer geïnterviewd werd in Disneyworld in de Verenigde Staten. Inmiddels hebben we overigens ook in Europa zo’n pretpark. De wens van al die volwassenen en hun kinderen om zich in een pretpark aan hol vermaak over te geven verbaasde en verontrustte u destijds al. Geachte heer Bomans, inmiddels is de hele wereld een pretpark geworden. U zult zich niet snel op uw gemak voelen hier.
